11-06-08

Woensdag 3 oktober 2007

  Vandaag ga ik met mama, papa en Lennert naar dokter Garmyn, dat is onze kinderdokter in Lier. Oma en opa komen op Erline passen, ah ja, die is nog niet groot genoeg om alleen te blijven ze! Eerst gaat de dokter Lennert onderzoeken want ons papa en mama die hebben maar schrik dat Lennert ook zoiets in zijn buik zou hebben!!! Maar de dokter voelt heel goed en zegt dat ze echt niks voelt zitten dat er niet mag zitten, maar hij zal de eerstkomende keer met mij meegaan naar het ziekenhuis van Lier voor een echo. (da doe gene zeer ze, da's zo maar met een spuitje koud op je buik en dan kan de dokter door met zo'n ‘dingske' op je buik te wrijven op een tv-ke in je buik kijken!) Dan is het mijn beurt, eerst die vreselijke plakker eraf, amai, die dokter heeft veel geduld ze, ze neemt een grote fles ‘koud water' en een watje en stukje voor stukje komt de plakker los.

  Ze vertelt dat ze nogal geschrokken was toen ze hoorde dat ik in het groot ziekenhuis gelegen heb!  Tuurlijk!  Ik was eigenlijk ook helemaal ni ziek! Dan moeten er even twee knoopjes doorgeknipt worden en klaar is kees, mijn wondje is verzorgd. Er blijven nog een paar stripkes op plakken want daar staan nog te grote korstjes op. Kei stoer zeg ik niks meer tijdens het onderzoek dat nog volgt, laat me wegen: 17kilo300 en meten: 103 cm en ik mag twéé cadeautjes kiezen: twee ringen. Papa gaat al met ons ons kleedjes terug aandoen en ondertussen praat de dokter nog wat met mama en geeft haar alle papieren die we nodig hebben voor de echo's. En zo gaan de dagen dan voorbij... Weet ja wat ik wel raar vind???  Nu komt er ineens geen bezoek meer bij ons!!!! Pffff, da's maar saai, van mij mag er nog wel eens iemand komen!!! Maandag 8 oktober gaat papa terug werken, mama blijft nog een weekje thuis om alles te regelen tegen zij terug naar school gaat. Ik ga nog altijd halve dagen naar school, 's middags is mijn pijpke uit en leg ik me op de zetel!

  Favoriet op t.v.: Dora, Dora, oh ja en Dora natuurlijk! Ik spreek al een klein mondje engels!! 's Nachts jaag ik papa en mama de stuipen op het lijf als ik roep dat ik pijn heb!  Ze vragen dan direct of het mijn buikje is, en dat is ook zo, maar het gaat dan over mijn mezeke, NI in mijn buikje!! Het is ook ons mama die een hele dag loopt te zagen dat ik meer moet eten (en minder snoepen) en die zegt dat ik altijd moe ben maar ni wil slapen en dus belt ze voor de echo, of die een week vroeger kan.  Op woensdag 17/10 worden we in Lier verwacht voor het onderzoek. Maandag 15 oktober is het dan zo ver: mama gaat ook terug werken.  Oma en opa komen naar ons om voor ons te zorgen! Amai, da is lang geleden ze.  Normaal ga ik 's namiddags mee op herfstwandeling met de juf, maar dat blijkt niet zo'n goed idee, ik ben eigenlijk te moe, dus gezellig mee naar Schilde dan! Ons mama had het niet zo goed gehad op haar werk: veel te veel stress en heel drukke kindjes, amai, ze blaast nogal ze 's avonds, ze is heel moe. Maar och, morgen moeke nog één dag komen oppassen en dan is mama al terug thuis!

23:02 Gepost door Amelie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.