12-06-08

Dinsdag 13 november 2007

  Vandaag is het zover!  Papa en mama gaan naar Leuven, ze gaan praten met mijn dokter! Mijn dokter, dat is dokter Renard, die volgt alles nu op, natuurlijk heb ik daar nog heel veel andere dokters, maar die ken ik ni zo goed, allemaal wel heel lieve ze! Ik ga ni mee!  Nee nee nee, dat mama en papa nu maar eens alleen gaan!  Ik blijf lekker bij Lennert en moeke! Natuurlijk waren papa en mama veel te vroeg vertrokken, maar da was ni erg ze, dan zijn ze nog eens op bezoek kunnen gaan bij Nora, ge weet wel, mijn vriendinneke dat die chemoridders krijgt! (natuurlijk ben ik wel heel jaloers dat ik niet met Nora kan spelen, maar ik zal eens een mooie tekening maken voor haar sé!  Ik geef ze dan mee met de postbode en dan maak ik ze ook een beetje blij!)

  Nu zal ons mama even uitleggen wat er dan juist gezegd is allemaal, ik weet het ni, ah nee, ik was er ni bij!

Dokter Renard heeft eerst beelden laten zien, van de ct-scan waarop we heel duidelijk de grootte en de juiste plaats van de tumor konden zien.  Dit was wel effe schrikken, hij is dus gigantisch groot, zit over de volledige breedte van de buikholte, vlak onder de maag en de milt. Alle andere organen liggen eronder en dus al die zenuwbanen en bloedbanen lopen los door de tumor, vandaar dat een operatie absoluut geen aanrader is! Een hele lijst vragen hadden we bij, de dokter heeft zo veel mogelijk antwoorden gegeven, heel duidelijk, maar ze kan geen garanties geven, ze denken dat alles positief zal blijven evolueren, maar ze hebben geen glazen bol!

  De controles zullen nu altijd in Leuven doorgaan en een beetje verstrengd worden, maar geen redenen voor paniek, de dokters willen gewoon zeker zijn! Amelie heeft heel goede prognoses, normaal gezien zal de tumor niet meer groeien, maar zij wel en dan zal de 'last' afnemen voor haar! We moeten heel goed op haar eten letten, ni te veel in één keer, geen drankjes met gas,...  en voor de rest zo gewoon mogelijk doen en op tijd en stond op controle komen, als er dan iets moest zijn... De dokter zei ook dat het voor ouders heel moeilijk te aanvaarden is als er geen behandeling kan volgen, dan is het veel lastiger om je er bij neer te leggen... En dat is inderdaad zo!  Konden ze die stomme tumor er maar gewoon uithalen!

09:37 Gepost door Amelie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.