12-06-08

Zaterdag 26 april 2008

  Feest!!! Al mijn vriendjes en vriendinnetjes van mijn klas mogen komen spelen vandaag!  Nog voor mijn verjaardag, eindelijk goei weer! Amai, reuze!!!  Het was echt een superleuke middag, we hebben keihard gespeeld, gesnoept, ijsjes en cake gegeten! Ja, het was geweldig!

Resize feest amelie 1Resize amelie feest 2

 

verjaardag 1

 

 

 

 

 's Nachts was het plots minder! Om kwart over 12 begon mijn buikje zo veel pijn te doen, hoge tijd om mama te roepen! Aiaiaiai!  Koorts! Dat wil zeggen ikke in groot bed en papa, hup, jij in mijn bedje! Junifen ingenomen en dan maar proberen van te slapen. Maar dat lukte niet!  Mijn buikje doet echt wel heel pijn! Dus mama: wrijven!!! En toen schrok ons mama!  Ze voelde iets heel hard zitten, net onder mijn ribben! Papa moet ook eens komen voelen en die schrikt ook! Wat nu? Morgenvroeg zullen we eens naar de dokter bellen! Maar, het is zondag en geen enkel van mijn dokters is te bereiken. Papa en mama zijn veel te ongerust, mama belt dan maar naar de kinderarts van wacht.

  Tja, die dokter kan door de telefoon niks zien natuurlijk en zou dan toch graag hebben dat we eens langskomen in het ziekenhuis. Hopla, gewapend met rugzak vol speelgoed en snoepkes zijn mama en ik dan weg!  Lennert blijft bij papa. Dat is ook wel een vriendelijke dokter hoor, wel nog piepjong! Een beetje onderzoeken en misschien toch maar effe een echo nemen, ge kent da wel: buik-tv! Wachten, wachten,...  ah ja, het is zondag, de dokters moeten normaal ni werken! Maar ik vind da ni erg ze, ik heb nieuw speelgoed bij (van gisteren op mijn feestje) en amuseer mij! Op de echo ziet de radioloog wel een verandering van structuur zegt hij maar geen bloedingen, geen buikvocht... Best morgen effe naar dokter Garmin gaan, die is een beetje beter op de hoogte van alles. De dokter vindt geen verklaring voor de koorts. De pijn kwam volgens haar van het een beetje gekneld zitten van bloedvaten. Kunnen we hier op voortgaan?  We weten het niet, de dokters doen zo hun best, maar weten te weinig van ons Amelie af!

  Hopla, terug naar huis, mijn buikje doet al veel minder pijn, ik ga nog wat buiten spelen! De volgende morgen... Ons mama gaat niet werken, oma en opa komen Lennert halen en ik ga met ons mama naar dokter Garmin. Ge weet nog wel hé, dat is MIJN kinderdokter in Lier! Hallo-dikke-buik, keel nakijken, oren nakijken en YES!!!! Daar in mijn linkeroor zitten stoute beesten!!!  Die zorgen voor de koorts!!! Wa zegt ons mama daar?  Blij met een oorontsteking????  Dat doet wel heel veel pijn hé mama!!! Als de dokter kriebel-buik gaat doen, schrikt ze toch ook. Het voelbare deel van mijn tumor is volgens haar precies verdubbeld! Toch effe naar Leuven bellen! Dit is wat mama begrepen heeft van de uitleg:

  Op de echo is een verandering van de structuur te zien, dit kan door twee dingen komen: ofwel is de tumor verschoven, door hevig spel, ofwel is hij van binnen uit gegroeid. (dit zijn metingen van Lier, zijn die even goed als die van Leuven???) Dokter Uyttebroeck (dokter Renard was er niet) zei dat het eigenlijk geen rol speelde wat de verklaring was, ze kunnen er toch niks aan doen! Dus het haalt ook niet uit van vroeger op controle te komen, er is nagekeken wat er kon nagekeken worden en de koorts komt van de oortjes, dus geen zorgen maken, in Leuven zijn ze er echt gerust in! Dokter Garmin tekent de tumor af op de buik, meet hem helemaal op en op donderdag 9 mei zal ze dit nog eens doen en dan 29 mei gaan we terug naar Leuven.

Dus papa en mama, ni panikeren, we zullen wel weer zien!

10:23 Gepost door Amelie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.