27-05-09

Controle in GHB!

Hey hey hey!

Vandaag zijn we nog eens naar de berg gereden!
Kelly is met ons meegereden, tof hè!
Het was ruim 3 maanden geleden dat ik er nog geweest was, dus ze schrokken allemaal wel van mij ze!
Ze vonden dat ik hard gegroeid was!  En da is ook wel ze!  Ik ben nu al 1m14,7cm!
En ook vandaag was het er héél druk, we hebben nogal moeten wachten ze pffffff...
Nu het zo lang geleden was had ik er ni zo veel zin in, maar tja, wa moet moet hè!

Dus eerst naar de dokter met zijn t.v., die keek en keek en zei al direct dat alles er nog goed uitzag, er was geen opmerkelijke groei van de bobbel, wel een paar vreemde dingen die achtergebleven zijn in mijn buik (geen schaar of potlood of zo, maar de kapsels van mijn verdwenen bobbels), die hebben ze nu ook eens mee opgemeten om die mee in 't oog te kunnen houden.

Dan naar de dokter.  Eerst meten en wegen bij Rita en mijn zak met prikcadeautjes afgeven!!!!  Emma, Thomas en Vincent: ze was er super blij mee!  ze vond het heel chique cadeautjes!  Merci ze! Knipogen
Toen we eindelijk bij dokter Renard kwamen en ze vroeg hoe het met me gaat heb ik haar eens verteld wat me nog altijd dwarszit!
Mijn rug die doet nog heel regelmatig pijn, zelfs soms zo veel dat mijn benen mee pijn doen...  En die buik van mij pffffff, ik had nu toch wel gedacht dat ik na de operatie ni meer zo veel pijn zou hebben, maar tarrarraboem, die kan potverdekkie nog ferm pijn doen ze!
Dit hoorde dokter Renard niet graag...  Normaal gezien zou ik nu toch pijnvrij moeten zijn en 's nachts kunnen slapen als een roosje, dus gaan ze 8 juli nog eens een scan nemen en de tumor nog eens goed bekijken.
Tot dan moet ik tegen ons mama zeggen wanneer ik echt heel veel pijn heb, die moet dat dan in een boekske schrijven zodat de dokters kunnen zien wanneer de pijn het ergst is...
Er zal dan ook een overleg volgen met prof. De Wever en ze gaan proberen te zoeken naar oplossingen om die pijnen te stoppen.
Het zou best kunnen dat die bobbel ondanks dat die nu al veel kleiner gemaakt is mij nog altijd de nodige last bezorgt (hij groeit immers vanuit een zenuwbaan naast mijn ruggegraat) en dus gaan de pientere dokters eens zoeken naar oplossingen! 
Op de vraag van ons mama of het iets met mijn eten te maken kon hebben zei de dokter dat ik dan 's nachts geen pijn zou hebben en dat dit zeker met mijn rug niks te maken kan hebben.

Nu vinden we dat hier goed nieuws, wie weet kunnen ze iets geven zodat ik minder pijn heb...  Dat zou een beteke een wonder zijn!  Maar de wonderen zijn er om op te hopen hè!

Ik zou zeggen dat ik ons mama nog eens wat fotookes laat plaatsen hier, maar da zal voorlopig ni gaan, ze is haar kabelke van het toestel kwijt!  Tja, we hebben hier serieus verbouwd de laatste weken, alles is in dozen geladen geweest en nu weet ons mama da ni meer liggen!
Maar zodra het teruggevonden is zal ik ze nog eens aan haar mouw trekken ze!

Liefste groetjes van...

Amelie xxx

18:04 Gepost door Amelie | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |