07-10-09

De langste woensdag van de maand...

Hoi hoi allemaal!

We zijn weer terug van op de berg!
Het was een vreselijk saaie, lange voormiddag!
Om kwart voor 10 waren we al bij de dokter en dachten we: wow, da gaat hier goe vooruit, maar toch ni ze, toen is het wachten al begonnen...
Rita heeft me eerst gemeten: 1m18cm en gewogen: 22kilo en dan was het wachten op dokter Renard.
Na een gesprekje was het dan al tijd voor de echo, op die dienst was er maar één radioloog, dus weer wachten...
Dan terug naar Rita, die bloed genomen heeft (deed niks zeer dankzij mijn toverzalf) en weer wachten op de dokter.
De medicamentjes tegen de pijn worden aangepast: 2 keer dafalgan en 1 keer contramal.  De tumor is nog altijd ni gegroeid, zit nog altijd heel braaf in zijn pelleke, dat hij dat maar volhoudt!
Er is nog altijd niks tegen te doen, dus bij deze: moest er een slimme wetenschapper dit lezen, ge moogt altijd iets laten weten!!!  ;-)
Dus je leest het: de pijn wordt goed onder controle gehouden en dat is wat voor mij nu telt!
Ik heb nogal complimentjes gehad ook ze!  Da ik er zo goed uitzag en zo groot geworden ben, precies een echt juffrouwke!  Mijne neus krulde nogal ze!
Ik heb ons mama een fotootje laten nemen, dan kunnen jullie er ook eens over oordelen!

kids zomer 2009 006



We zijn nog lekker frietjes gaan smikkelen in het restaurant, want ik wilde ni naar huis voor ik Nora gezien had, die lag nog onder het groot machien en tegen dat onze buiken gevuld waren heb ik 'sleeping beauty' toch nog kunnen zien!
Ook mijn vrienden, de eenden ben ik nog eens gaan bezoeken en toen ons mama en papa zo hard begonnen te zagen dat ze wel echt naar huis wilden, ben ik maar meegegaan!
Nu ga ik elke maand op controle gaan naar onze eigen kinderarts en dan zien we wel weer verder!

Duizend lieve groetjes,

tot de volgende keer!

Amelie xxx

14:50 Gepost door Amelie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |